فیلم توت فرنگی های وحشی که در سال 1957 توسط اینگمار برگمان ساخته شده ، نشانه های از رسیدن به بلوغ یک فیلمساز مولف را به تصویر می کشد.
در واقع این فیلم اگرچه کمتر برگمانی است اما مختصات اولیه آثار فیلمسازی را در بر می گیرد که با داستان های تاثیرگذار خود همه جهانیان به ویژه مخاطبان خاص را معطوف به خود می کند.
توت فرهنگی های وحشی اگر چه بر بستر ابزورد شکل گرفته و از پوشالی بودن دنیای آدم ها آغاز می شود اما در نهایت به زندگی می رسد.
فیلم داستان یک نویسنده مشهور را به تصویر می کشد که برای دریافت جایزه خود با عروسش راهی سفری نمادین می شود و این سفر راهکار شناخت وی و دیگران است و از این طریق شخصیت های فیلم شکل گرفته و تحلیل می شوند.
در واقع الگوی اولیه سینمای برگمان یعنی تاکید بر روابط شخصیت ها در فضاهای محدود و زیبایی شناسی متاثر از تئاتر در این فیلم مشهود است و در ادامه بر دغدغه های جهان شمول برگمان یعنی تاکید بر تنهایی انسان در عصر ماشینیزم و بحران هویت تاکید دارد.
این فیلمساز سوئدی در این فیلم به مانند برخی از آثارش به فضاهای سورئال وارد می شود و این فضاها را با کابوس شخصیت محوری پیوند می دهد در واقع در این فیلم خیال و واقعیت به عنوان دو عنصر متلاقی زندگی یک نویسنده را شکل می دهد.
شخصیت محوری این فیلم به مانند شخصیت های فیلم های ساعت گرگ و میش ، تخم مار و سکوت کابوس زده اند در واقع کابوس و تب عناصری از سینمای اندیشمند این فیلمساز سوئدی به شمار می رود و آن ها رویاهای خود را از طریق کابوس می جویند.
برگمان در توت فرنگی های وحشی به مانند دیگر آثارش به سفر تاکید دارد و این سفراست که جوهره فیلم و روابط شخصیت ها را می سازد.
فیلم اگرچه از دنیای پوچی می آید اما تلفیق مناسبی بین این دنیا و دنیای اگزیستانسیالیسم ایجاد کرده است و از این رهگذر فلسفه وجودی آدمی را می کاود و به نتایج عمیقی می رسد.
+ نوشته شده توسط پویش آزاد در جمعه دوازدهم آبان ۱۳۹۶ و ساعت 17:9 |
برچسب:
نویسنده: طاها پارسامنش